Önderliğe Yazılan Şiirler (GERiLLA Şiirleri) 1

[ßêrîvan]

Kamelyalı İmralı

Irmaklar deli
coşkun akar
yürekler kopar
sonsuzluk aşkını arar
Kemalya bir özgürlük bahçesidir
Buradaki çiçekler sohbetle açar
"merhaba gülüm, nergisim
çocuk tazeliğinde kokan neslihanim
merhaba, benim gülümseyen kayısı çiceğim
hayırdır, nedir bu büyük sevincin?
Ayaklar ezemez, kıyamaz basmaya
Anadolu motifli dünya yeşili çimlerim!"

uzaklardan gelince sesi yani başımda yankılanır
"Çiçeklere basmayın!
Çimlere basma, kızarım serseri!"

Mevsimler kovalamaz birbirini
rüzgarlarla savrulsa da ölmez kayısı çiçeği
yağmur yağsa da üzülmez papatya
güneş çıkmasa da kızmaz ayçiçeği
kim söyler "kardelen sadece karda açar" diye
yaz mevsiminin kızaran alevinde
tenim yanar kardelen yanmaz
kim söyler "kaktüs çöl sıcağını sever" diye
tenim donar kaktüs donmaz
bir günde bir sene, bir senede bir asır
on metrekarede bir evren
evrenin içinde bir dil, bin sevgi

Konuşur bitkiler, ağaclar
konuşur kamleyam
doğanın dili
Mezopotamya'dan konuşur
çirkine gitmez güvercinler,
tanrılar kuş yüreğiyle açar yüreklerini
büyük yürekler anlar güvercinin küçük dilini
sarmaşık sarsa da duvarları
dünyam hep yeşildir
yeşilin içinde açan bahar
ve Şam soğugu sonbaharında
kazaklar giymek istemez gül yaprağı:
"Ben böyle asilim, böyle güzelim" der.
Gılgamış bahçesi
Muhammed'in cengi
Prometheus gecesi
Cennet'in ateşi
gözlerim görmez olsun çirkini
Yasaklarım bakışı, açamam
anlamazsam bakamam
bilirim ağaçların, tarihin dilini
neslihanın neşesini
ayçiçeğinin güneş dansını
yaşarım Ortadoğu'yu
düşünürüm, cihanın özgürlük heyecanını
kamelyamda bulursun çoçukluk düşlerimi
on beşinde yaşanır her şey
yaşam hep on beşinde kalır
gözler uyanık doğar, uyanık ölür
saçlar ağarmaz
umut senin olur.

Ve sen güzellik hanesinin misafiri
"Spartaküs aşkına, uyuma kızarım!"
kaktüs diken atar
papatya sana kırgın
aldatılmaz ve aldatmaz yüreğim
sevgisi kardeş, yoldaş
bağrında insan sevgisi
ışık hızı ve sonsuzluk sınırı
beş saat, on beş saat
daha daha on beş gün, otuz yıl
değiştireceğiz evreni adım adım,
dil dil
bakış bakış
sen yorulsan, ben yorulmam
dünya dursa adImlar durmaz
otuz yıl olur otuz asır
gerçekler doğru gider
bir ben bilirim Kamelya'nın dilini
döne döne bir daire semaha
ben buradayım, ey kötülüklerin birliği
ben buradayım, sen nerede
bir parça soganımla birazcık kuru pilavımla
bilirim sen doymazsın bu sofrada
askın sofrası, fakirin yufkası
şarabım olmasa da
gönül hatırı bir bardak hayat suyu
içemezsin dilin yanar, hançer batar
köleler burada
efendiler arkada
yiğit bu meydanda
ya o "biz erkeğiz" diyenler
peki "biz tanrı tanımayız" diyenler

Korkmayın benden
korkmayın bilimden
elimde yok sizinki gibi hançerlerim, arkadan vurayım
buradayım uluorta
sadece çiceklerimle, güvercinlerimle
sonsuzluk yüreğimle kamelya meydanındayım
konuşun diyorum size, konuşun
cevap versene dilsiz tarih, donuk göz
bakma öyle
niye geldin cenk evine?
Korkuya yer yok burada
vurmam senin efendilerin gibi
Bir avucumda yaşam iksirim
diğerinde intikam
hangisini istersiniz kücük hanim
ya siz küçük efendi
hoş değil mi dört mevsimde yürümek?
Hoş değil mi özgürlüğe yürümek?
Yılanlar gezemez otlarımız içinde
küçük kafanızda hangi tilkiler gezer
parlayan yıldızlar bahçemizde
merhaba kutup yıldızı
samanyolu
Güneşin içinde yerimiz var
dolunay içinde

Kamelya içinde evrenden bir bahçe
ressamlar çizemez mutluluğun resmini
müzisyenler seslendiremez benim dilimi
ben buradayım
sizler nerede
ben gerçeğim, dalmayın hayallere
unutulmazsınız, hiç unutulmaz
tarih unutmaz sahte sevginizi
"aşktan kopardım" sandığınız gülleri...
sorarım sizler
ne arıyordunuz gerçekliğin içinde

beni sevmez olaydınız
yanıma gelmez olaydınız
bir ben ve yarattiğım eserlerim
neden doluştunuz içimize neden?
Söyledim sizlere, neden anlamadınız?
Ateş olun atom çekirdeği
kabul edemem böyle sizleri
Kamelyam ölümsüz
Bir yürek bin eder
milyonlar bizi bekler
tohum olsak, bahçemizde insan çiçegi biter
dokunma kayısı ağaçlarıma, üzüm salkımlarıma
dokunma güvercinlerime, beyaz güllerime
Evliyanın yanında münafik gezme
Toprağım kutsal kabe kamelyam
bir avuç Trakya'dan bir avuç Asya'dan
bir avuç Mezopotamya'dan, bir avuç Anadolu'dan
kirliysen basma toprağıma
özgür ruh hesap sorar

sevdim kavgayı
açmayan gülü açtırmayı
sevdim yürümeyi
anlatmayı baharları
seviyorum yürekleri
yürekler toplamayı
seviyorum insanlık bahçesini, halk güllerini
çaglayanım ben, göktaşı yağmuru
Ordan buraya, burdan oraya uçan.
Turnaların, gezginlerin yoluyum
her mevsimim ben,
bulucusuyum hayallerin, gezegenlerin
insanlık kadar eski ve onun kadar gerçek olanım
bilinmezliklerin keşifcisiyim
gökyüzünün ve yeryüzünün
aşkım ben, umudum, sonsuz bir arayış
hepsine kamelyamda yer bulunur
o çocukluk hayallerinde aranan
Şeker Kız'ın yedi renkli çiçegi burada bulunur
bitmez tükenmez bir sevdadır benimkisi
korkutur tüm efendileri
sevdam korkutur
korkudan olsa gerek
dört tarafımı duvarla ördüler
duvarları bir adaya yerleştirdiler.

fermanı vermisler
değmemeliymiş ayağım toprağa
görmemeliymiş gözlerim gökyüzünü
suçum yeri ve göğü buluşturmakmış
Korkmayın,
korkmayın size bile verecek seylerim var
Suçum değiştirmekse dünyayı
Ben insan çiçeğiyim
çiçeklere kıymayın efendiler
ne tanklarım var ne kobralarım
ne de bir kıtadan öbür kıtaya ulaşacak füzelerim
sizleri yok edecek nükleerlerim de yok
Bir yürek, yüreğin içinde sonsuzluk
bir dil, dilin içinde doğruluk
Güneşe el uzanır mı?
Nasıl sığdıracaksınız dört metre kareye
aldatmayın kendinizi, kandırmayın
Kamelyam burada, küçük ada İmralı'da
Nergiz çiçeklerim sağ köşeye, papatyalar sol köşeye
kırmızı güller kapı girişine
güvercinlerim de gelmiş barışı müjdelemeye
dostluklarıma dostlar eklenmiş
Hamsi Karadeniz'i aşıp gelmiş
Karagöz yanında denizanasıyla gelmiş
Mürekkep balığı notlarımı yazmaya
Yunus balığı beni yalnız bırakmamaya gelmiş
Martılar, güvercinlerime yoldaş olmaya
Midyeler, en güzel incilerini bana sunmaya gelmiş
Duyumsuyorum duvarların ardından
Sessizce okşuyor, mavi dalgaların hışırtısı

İmrali, denizlerin kalbi
bastığım yer yaşam bulur
adın şanın dünyada bilinir oldu
kupkuru ruhun bir anda canlanır oldu
yaşlı yalnızlığına direncin gençlik oldu
İmralı, denizlerin kalbi
meydan oku Kız Kulesi'ne, utandır yeryüzünü
cesaret edemediler,
yer bulamadılar senden başka,
şimdi içimde saklısın İmralı
buluşturursun bedeninde Mezopotamya'yı ve dünyayı
özgürlük öğretisidir yaşamım:
İnsanlık Akademisi Kamelyalı İmralı

Botan ÇİYADERKET

[ßêrîvan]

Sana ulaşmak için


Zamanın kutsal deviniminde
dingin ve anlamsız çırpınışların
dizginsiz furyasına kapılıp
ifadesiz bırakmak
saflığın hasretiyle
kan kokan tomurcukları
ve aşk ile anlam bulurken her lahza
yine de beislere bürümek geçmişini
yüzüm dönük ve donuk
sabırsız ve durağan
tuvallere sığmaz bir derya ile ben
çizdiğin resimde silik bir iz
ya da evreni saran sesinde cılız bir ezgi

sen sınırları deliyor iken bakışlarınla
tarih ve sen
sen ve evren
aşk ve özgürlük ifadesine kavuşmuş iken her lahzada
sana karşı "Magdelena'nin lanetine" bürümek gerek kendini
kaç kayıp zaman
ya da kaç milad yaşadık
"O" zaman kipinde saklı
bir paradoks ömürdür bizimkisi
kayıp benliğimizin derin izleri çarpar Zilan yüzünde
Zilan; aşkın soluğunda
yürekleri sınırsızlığa varan yüzündür.
Ve kasvet yüklü bir yürek deryasında benliğim
Zilan; dördüncü kelebeğin izahıdır sende
kaç kayıp zaman ya da kaç milad yaşadık
ihtiyarlığın dingin izlerinde
sana ulaşmak için.

Sema BERi

[ßêrîvan]

Acıyı hissedin


Savaşsız olan var mıdır?
Pasif duygularla korkanlara soruyorum
Zuhal yıldızı savaştı mı acaba?
İnsanlar ki ulaşmak için savaşıyorlar ona
Oportünistliğinden, o kadar
sorun var mı ki ispatlanmak için
sevdiğine kamuflajlı sözlerle duyuruyorum mevzuyu
15 Şubat gözyaşlarıyla
şubat geröekliğiyle
bastırıyorum isyan başkaldırısını

telli sözler gönderiyorum çevreme
fırçasını ayakkabıya vuran çocuk öfkesindeyim
bitli battaniyenin karanlığını çekerken dalıyorum
bentler boşuna bırakılmış yollarıma
balyoz deliliğiyle yıkmıştm
tırnak uzatıyorum,
bombaya bir fünye de ben oluyorum
ilgi çeken noktalara imza atmayı,
kanla yapmayı gerektiriyor derken solcu duygularım
insanların sıkılgan sabahlarıni düşünüyorum
oyun arkadaşını bırakan çocuğu
bilinmeze yolala çıkan köylüleri
yakalasaydım bir subayı
gözlerine bakarak soracağım
haklarınin gerekçesini
ola ki tatmin etmesin
Çarada'nın boş evlerine yazılan sloganları
İki yılım geçti diyeceğim ve karşındayım
Sloganın sahibi benmişim
nazlanan bahara çıldırasıya bağıracağım.

Munzur DİCLE

[ßêrîvan]

Umudu şafağa gömdüm


çırılçıplaktı kış
kar beyazlığı kadar çıplak
ve beni sana bağlayan umudumdu
boranlar, fırtınalar ve tipi
avuçta içilen sigaraya baskın gelebilir mi?
Yüreğimdeki ateşti beni ısıtan
yüreğim sen
sen, benim içimde
bense çılgınca sana bağlı
bizi bizden ne ayırabilirki
deryalar mı,
adalar mı
yoksa paslı demir kapı mı?
buz gibi soğuk duvarlar
bizi bizden ayıramaz
sen yüreğimde ve beynime
bir de rüyalarımda
Bir gün bahar gelecek
kış çıplaklığı utanacak.
Adem ile Havva'nin ilk buluşmaşı gibi
Yemyeşil bahar örtüsüyle örtünecek
ve her şafak, umutla güneşi bekleyecek
gün gelir bahar ve kış sarmaş dolaş olur.
gün ortasında, her şafakta güneşi beklemek
umutla seni ve o günü
en derin umudumla şafakta beklerim.

Mazlum AMED

[ßêrîvan]

Umudun adı


Bugün canım gülmek istiyor Roza
doyasıya kahkaha atmak
anıları tazelemek istiyor
Bugün canım, sıkıntılarımı bir yere emanet bırakmak
sadece senin hayatla ilk tanışman gibi
merakla insanları izlemek istiyor
Bugün canım özlemini duyduğum dağlara
özgürlük rüzgarını solumak
ve senin kirlenmemiş duygularınla
yalnızlığımı paylaşmak istiyorum
bir dilenci gibi dışarılara atılmış sevgileri toplamak
İmralı'ya yağmak istiyorum
Bak sana söylemem yanlış ama
bugün canım hırsızlık yapmak istiyor Roza
fazlalık olarak görülen tüm umutları çalmak
fakirlere dağıtmak istiyor
Bugün canım öğrencilik yıllarıma dönmek
beni yaşamla tanıştıran zamana teşekkür etmek istiyor
Şimdi de canım
sıkıntılarımı cehenneme bırakmak
ve yaşamak için yola devam etmek istiyor
aslında benim caıim
yaşamı yaratansız yaşamaya sıkılıyor Roza
benim canım
yaşamın parmaklıklar ardına alınmasına
insanlik adına
özgürlüğün elini kelepçeleyen insanlığın!
İnsan maskelilerin canı cehenneme!..

Rana DENİZ

[ßêrîvan]

Yaşamın türküsü


Bir türkü tutturmuş yüreğim
umutlu bir ezgi
biraz kederli, biraz asi
ateşten gerçek bir yaşam istiyorum
bir yaşam
yaram kadar acısını hissettiğim
inancım ve sevincim kadar yüce
yaşam diye pazarlanan değil
Ben olduğum için,
benimdir diyebileceğim bir yaşam istiyorum.
Ateş dansına yürüyor bedenim
uçurumlara haykırıyor
yüreğim, dilim, beynim
Bir yaşam istiyorum
en büyük sessizliklerin kucağında
tırnaklıyorum toprağı
söküp yüreğimi
görmüyorum bağrına ülkemin
bir yaşam istiyorum
açmamış olan en güzel çiçek
akmamış olan en hırçın irmak
söylenmemiş en doğru söz gibi bir yaşam istiyorum
henüz hiç yaşanılmamış olan

Bakışlarım takılı kalıyor, her defasında
bakışlarında Mazlumlar, o yaşamın dilini anlatıyor
acısının yüreğime düştügü, yaktığı
külünden kendini yeniden yarattığı bir yaşam istiyorum
altın saçlarına özgürlük tacını giydireceğim
paramparça bedenimin her parçasında
binlerce gülün bitecegi bir yaşam istiyorum
Tanrıçalar katında
Zilanca olsun istiyorum
Ve Pir Kemal'ce olsun istiyorum
Cesaretlice, onurluca...
Başarının dili ve yüreğiyle
Güneş'le buluşan bir yaşam istiyorum
Bir yaşam
Henüz hiç yaşanılmamış olan...

[ßêrîvan]

Özlemin şelalesi


Uzun ve nazlı bir ırmak gibi
akıyor düşlerim bir çağ gibi
beynimden, yüreğimden bütün hücrelerime
düşünüyorsun aklımın en ücra köşesine
puslu nisan gecelerinde çıkan ay kadar
güzel gülüyorsun rüyalarımda
kavuşmak bir özlemdir hiç bitmeden
tükenmeden yüreğimi kemiren.
Biliyorum kavuşmanın kutsallığını
bir çığlık kopuyor, bir şelaleye dönüşüp akıyor
ömrümün en uzak köşesinden bilinmeze
sonsuzluğa
Bilinmezlikte korku ve merak
bilinmezlik hüzün akıyor
simgeler yetmiyor güzelliğini anlatmaya
zamanin yaralı ve masum çocuklarına
ellerim uzanmıyor Zagros eteklerinden
o kahrolası, viran olası adaya
ama kiblegah yapıyorum orayı
yüreğime beynime naksederek tüm güzelliğini.

Dağlar yol açıyor
aşkın taşlarıyla parçalanmış ayaklarımıza.
Sevdalılar yürüyor ülkeme
sırtlarında ülke askinin tonlarca ağırlığı
omuzları dik, kolları açık umutlu yarınlara
dudaklarında sevda türküsü mırıldanıyorlar
bir çocuk gülüşü güzelliğinde
O gülüş ki yıkıyor zindan duvarlarını
o gülüş güzelliğinde açıyor türkü pasli mazgalları,
ışık süzmez pencereleri

Bembeyaz aydınlık kaplıyor
intişar adımlarının telaşıyla geçiyor önümden
Aşkın savaşçıları
sevdalı yarınlara ulaştırmaya dünyayı
gerillalar seçiyor inançlı adımlariyla
yüreğime basa basa
bilinmez bir yol mudur geçtikleri
adımlarında bir intişar telaşı
özgürlüğün mavi gözlerine sevdalı her biri
dağ, taş, kar, boran engel değil onlara
Güneşe koşan yolda
ellerinde kurtuluşun namlulari
yücelerde kartal uçuruyorlar
özgürlük tanrısına söz veriyorlar
sevdalarından bir kale yapıp
Güneşe ulaşmaya...

Azad KARER

[ßêrîvan]

İnsanlığın doğuş günü


Suskun bir coğunluk
çepeçevre karanlık ve sessizlikler içinde
kayıp bir birey, bir kimlik
ve bir halk
beklenen günün doğusu Dört Nisan gününde diriliş
bir tohum, toprakta sabırsızca hareketlenen
baharı selamlamak için
bir tomurcuk, güllere dönüşen
yaşama güneş rengi vermeye doğmuştur
Dört Nisan günü insanlığın doğuşudur
esaret zincirlerinin kırıldığı gün
ayağa kalkış, diriliş günü...

İlk direniş çocukluğunda başladı
ve derken büyüdü
büyüdükçe yürek büyüdü
köylerden şehirlere
şehirlerden meydanlara taşındı, sığmamacasına
kulaktan kulağa yayılan bir sözcükten
bir dil oldu duygulara tercüman olan
ve bir ruh oldu cansız bedenlere

ölüm uykusundan uyanırcasina bir sevinçle
birer birer çoğaldılar
milyonlara dönüşen bir doğustan
nice doğuşlara yol aldılar
bir damla, deniz oldu
bir kıvılcımla binlerce yürek tutuşturdu

Ey kutsal yüreklerin güneşi
gerçeğin sesi
seninle doğduk seninle öleceğiz
lanetlendi şubat, kirli ellerle
Güneş'e ulaşamadan eridiler sıcaklığında.

Ey Yüce İnsan
kadın seninle kendini buldu
seninle olacak bu beklenen günde.

Bermal HAKKARİ

[ßêrîvan]

Her şey

-I-

Ne mı arıyorum, burada, kaybettiklerimi
seni, beni, onu
sen, yani o olan sen
sen, yani ben olan sen
aradığım sensin
ben
seni, kadınlarin çıriılçıplak yüreklerini
toprağa verdiği çağda kaybettim
ve seni toprakta, gökte arıyorum
düşünsene bir gökte
ben ve gök
ben ki gökte bir noktayım ancak
olsun her aramak sen değil misin?
Sen değil misin yaşamak?
Değilmisin sen kavga?
Ah!
Neleri koymazdım ki su yüreğime
neler almazdım ki şu bilincime
çıldırasıya aramak için seni
ben seni, sen olmadan
ben doğmadan sevdim
ben seni mutluluğa sevgiye dair
hiç bir şey yokken sevdim
yüreği küçük bir ihtiyarım ben.

-II-

Ne yapsam sığmıyorsun gözlerime
çırpınıyorum, yüreğime sığmıyorsun
çarmıhtaki İsa değilsin
ateşlerdeki Bruno,
derisi yüzülen Nesimi değilsin.
parçalanıyorum, düşünceme sığmıyorsun
darağacına asılan Bedrettin de değilsin
sen tüm bunların yaşandığı ansın
Kopan kelledeki bilinç
çarmıhtakinin yüreği
yüzülen derinin altındaki ruh
ateşteki dalgasın
yitirilen insanlığın kaşifisin
başlatılan kavganın ruhu,
varılacak özgürlüksün.
Olmak ile olmamak sınırındayken olacak olan
başlayıp bitecek,
ve her şey sen
bilirim uçurumların görünmez dibini
senin katında görünür oldu her şey
nasıl da seviyoruz birbirimizi
kim yazacak bunun şiirini
halayını kim tutacak
akan sular gibi seni yaşamak aşk gibi
düşünmek seni, hasret gibi
ve seni ömrümün yetemeyeceği bir yolda arıyorum
aklımın eremediği bir felsefede.

-III-

Sonra seni görüyorum uzak düşlerimde
sonra deniz
deniz görünür düşlerimde
kendini usanmadan yıkayan denizler
her dalgasi bir düş, bir gerçek
bir kez olsun dokunabilseydim sana gözlerimle
duyurabilseydim yüreğimin inleyen nağmelerini
sonra uzatsaydım ellerine ellerimi

Özlem bu ya
doyasıya özlem harmanlıyorum senden yana
Sevmek bu ya
bir yanına yalnızlığın buruk rengi
bir yanına sığdırmak yüreğine sonsuzluğu
Yaşamak bu ya
denizde bahar gibi
baharda deniz gibi
yeşil ve mavi
coşkun ve dalgın
hüzünlü, hırçın
soğuk ve sıcak
ve hepsinde sen, sen her şeydesin
aradığım sen, sen aradığımsın.
duymak, inanmak, anlamak, görmek
ve hissetmek seni kendimde
aşk bu
özgürlük bu
bu sensin
sen bensin; ben senim.

Canda ANDOK

[ßêrîvan]

Hümanist ütopyalarım


Meydan okuyorum size
hepinize
çıkın karşıma savaşın,
hep siz yönettiniz savaşları
kendi savaşlarınızı
ama hiçbir zaman vuruşmadınız
yengiyi hep siz sahiplendiniz
ve ganimetleri Olimpus'a taşıttınız
Kahpeler!
inin Olimpus'tan aşağı
vuruşmanızı istiyorum benimle
silahsızım hem,
ne demir
ne maden
yalnızca düşüncemle karşınızdayım
hep sizin olduğuna inandığımız silahla...
vuruşmak istiyorum sizinle
Hah!!...Hah!... Hahha!
Tanrılar çıplak mı
çıplak olan hakikat mı
hakikat ne o zaman
ayak takımı sürüler mi
Meydan okuyorum topunuza
hani kahramanlığınız
hepsi yalan mi yoksa Truva zaferiniz
neden çıkmıyorsunuz karşıma
Çıplağım
tüm elbiselerimden sıyrıldım
soyundum o uygarlık alçağından
ulusların aldatıcısı sahte görkemden
Olimpus ***inden..

Var mısınız vuruşmaya
hayır hayır saklanmayınız
uygarlık işte yanınızda
bense kurtuldum ondan
Hah!...Hah!..Hahha!
yer değiştik değil mi daha şimdiden
Helena ve Paris'in aşkıymış
sözde namusunuz, haklı savaşınız
kıtalar arası ticaret yollarıydı
asıl çıkar ve menfaatleriniz
hani igilenmezdiniz yeryüzüyle
ne işiniz var bu nimetlerle
insanlık değeriyle
tanrılar nerede, neden öyleyse bu tenezzül
ikiyüzlü sahtekarlar haydi!
çıkarın madeni silahlarınızı
cezalandırın şurada beni.
zamansızlığın ve mekansızlığın sahipleri...
iradesinden başka bir şeyi olmayan beni
işte zamanın ve mekanin içinde
ates şimdi ellerimde
ya sizinki nerede
büyük bir kandırmaca
yıktık içimizdeki Olimpus doruğunu
büyük palavra
Promethe daha o an anlamıştı bunu
o sizin düşkünlüğünüzün ürünüdür
sizden asla birşeyler taşımadı
tenezzül etmedi parlak metallerinize

Güneşi aşağılara çektiniz
kendinizi yükseklere
sizi ısıtsın diye..
haddinizi bilmeden "güneş de biziz" dediniz
sizi hilekar şempanzeler
tümünüzü bir arada tutan güç
kudretiniz değil
işığınız ise o zaten alıntı
zayıflığınızın sırrını paylaşmanızdır
salt bu kadar
işte bu kadar
işte yine gerçekler sıyrıldı elbiselerinden
artık gerekmez bize üniformalı siyasi politikacılar
ne de elbiseli sahte sanatcilar
hey hat savulun!
ölümsüz olan eserler ölüyor birer birer
tecaller kaçıyor bak
artık yitiyor tanrılar
Nil kıyılarında olduğu gibi
Büyük Roma'da şimdi de tüm cihanda
ne de gerçeksin ÖCALAN
2001 yılında ne de uzağız senden
yeni bir keşif, nihayet
uzaklığımız
seni Olimpuslar'a çıkarmaktan değil
o, düşünmeyen yaratıklarin bile
barınmak istemediği bir dağ simdi
inan bize öfkelenme..
gerçekten bir hayli uzaktık sana...

Rençber