Önderliğe Yazılan Şiirler (GERiLLA Şiirleri) 1

[ßêrîvan]

Gülüşünde tarih var


Yüzyıl öncesiyle bağ kuruyorum
geçmişimi öğrendikçe evrenselleşiyor tüm dünyam
ve içimde bir seyler kıpırdıyor
çığlık çığlığa sığamadım iki sözcük dilimin ucunda
ses tellerimden usulca
iki dudak arasında
oksijen ihtiyaç duyan bir yaşam teneffüsü
Ve soluğu yağmur altında soluyorum
içime aktıkca gözyaşlarım
ülke oluyor yüreğim

Cawbella ile başlamıştı kavgamın türküleri
Sonra, Cemo, Dersim
ardı sıra kesilmeyen türküler benliğimi alıp götürüyor
ellerin uzanamadığı akışlara doğru
bir bakıştan bir iç bakışa
sonsuzluğun gezegenine doğru
zamanı belirsiz hücrelerde başladım seni tanımaya
emekle beslemeye
ve ütopyamda seni hissettikçe
dilimin dönmediği bir sırdan
gözlerinden uzak şimdi
gözlerin, kaleme dökülen dörtlükte
seni hissetikçe
bakışlarım sonsuzluğa doğru göç ediyor
sözlerim seni konuştukça
gözbebeklerim büyüyor
ülke topraklarında seni bir iç dünyaya götüren
ülkemin ateşinde mısralarım oluyorsun
kadife tenli bir zamanda seninle bir oluyorum
cinsimin özü oluyorsun
çağım sevdanla başladı
özlemlerim oldun duygularımda
sevginin sıcak şafağında.

Beritan BAZ

[ßêrîvan]

Yaratan


Allah deyip kul olmadım
Bedelini bildim Bedrettin oldum
Dağlarda aşkı yarattım
Ululuk insandadır dedim
Lanetlediler tarih sayfasında bizi
Lanetlenir mi uygarlık, inadina özgürlüğe yürüdüm
Acılar dolusu tarihi aydinlattım
Hilal ay ışıklı yüreğimle.

Özgürlük dedim. Çarmıha gerildim
Cellatlar kan ister kan
Ararat'a çoktan güvercinler uçurdum
Lime lime olmuş halkımdan
Agitler yarattım ağustos sıcaklığında
Ne yapmalı dedim, tarih yarattım.

[ßêrîvan]

Çağdasın


Derinleşebilmek için derin bir yalnızlık
ve iç dünya gerekiyor
Yalnızlık
belki de geleceğe uzanan bir sonsuzluk
belki de iç dünyaya dönük zamanın ötesinde bir yolculuktur
olana değil olanın ardındaki gerçekliğe dönüşür
bir parça İsa gibi, Meryem'siz sabahlara gülen
bir tanrı lütfu babasız ve yalnız
çöllerde arayarak bulmaya özünü
bir parça Mani'dir yalnızlığı
hurma bahçelerinde arayan ikizini
ve zaman karanlığında bulduğu andır, ikiziyle buluştuğu
bir parça Zerdeşt'ten alarak yalnızlığı
on yıl boyunca mağaranın kuytuluklarında
ormanın derinliklerinde arayarak tanrısal yalnızlığı
bağrında taşıdığı "an"la
omuzlarında insanlik tarihi
an, geleceğe kurulan bir köprü
zaman karanlığından sıyrılan aydınlık
zaman ise, karanlıkta bir tuzak
ve bir cellattır omuzlarımızda taşıdığımız
"Ben ne doğdum ne ölürüm
ben her çağda
ve hiçbir çağdayım."

Şervin ERDEM

[ßêrîvan]

Esaret


Ben zamanlar öncesi saf insan
çağlar sonrasın selamlarım var.
Esir düştüğü çağ, esaretimle
Lüme bakıyorum, ölüm ölüyor gözlerimde
Güvercinler uçuruyorum hücremden
Simdi siz söyleyin bana
kaç yalan bir esaret eder
Kaç ihanet yıkık bir dünya...

Medya DOZ

[ßêrîvan]

Söyleşi


Nedense dağ başlarındaki
öfkeler de sevgiler de delikanlıcadır
gerillanın kitabında özlemler hep güzel şeylere gebedir
" Min biriya te kiriye"
takılır gözlerim resmine, düşünürüm
yakın iklim, uzak coğrafyalara dalar genç beynim
siyaset sahnesinin kaç varsayımlı belkilerini çarpar bölerim
sonuca götürmez, hesaplar şikeli
geri dönerim, yüreğim yokluğuna dolar
burkulurum, utanırım ağlamaya
saklar gözyaşlarımı, susarım
kalk kapısından gizlice dökerim
nisan yağmurlarıyla ıslanmış toprağı
andırır yüreğimdeki nem
berekete umut beslerim
kaç açılmamış tomurcuğa sürülürüm
tarifsiz bir şey düğümlenir boğazımda
yokluğuna mi daralır genç ömrüm
sonra kanıma uzanır ellerim
ve merhabalaşırım
şiire gebedir katran katımlı gecem

depreşir içimde bir şey
hissettiğim sıcaklığında
çözülürken içimdeki buz dağının zirvesi
ısınan yüreğim sana doğru akar
öfkemize umut, yokluğuna özlem
konuşmalarımıza belkileri ısmarlarım bizden yana
asi zamanın depreşimine
cesaretime bakıyorum,
gecenin yarısını beş geciyor
kaybolduğumu sandığım dağımda
tekrar uyanıyorum
burkulan yüreğim
iki saat önce bıraktığım yerde
yorgun argın, takasız
bir teselli düşünüyorum
dur, diyor içimdeki
bir devrimci asla tesellilerle yaşamamalı
dur, diyorum kalleş zamana
küfürlü muhalefet senfonisini firlatırım
tekrar susarım
yürek yine buruk
zaman yine kalleş
dağ yine dumanlı
ve zifiri karanlık
bir tek senden yana görüyorum aydınlığı
"Lo rihê min"
görmüyorsam kör olayım
aksin önüme iki kara gözüm
varsa yalanım
kavuşmayayım sana

her neyse!
Yıldızlar altındaki bu dağ ayazlı gecede
Yanı başımda kleşim ve raxtım
Qandil Dağı'nda ben
İçimdeki Qandil bağı
Usul usul zamanın ritminde yaşarken
Yüreğimin sana açılan penceresinde
Sana efsulaşmış gençliğimle
Senli sırlarımı
Bendeki sana fısıldarım
Her nedense uzakta bir şimsek çakar beynimde
O lanet günü hatırlatırım
Takvimin 15'ini hatırlamazsam olmaz mıydı yani
Olmazdı rihê min olmazdı
Unutabilir mi bir gerilla yüreği
Kim unutabilir ki
Aklıma geldikçe
Başım kendiliğinden önüme düşer
Kendi payıma utanırım
Utanırım aydınlıktan

Anlayamadan Bilim hangi zamanın kayıtlı sicilinde
Platonun gurur dediği erkekliği anımsıyorum
Şahin bakışlarını cam kafeste gördükçe
Utanırım o gururdan
Yaşanmışlığın tanıklığını yaparken
Asi bir rüzgar
Tarih, derinliğin ummasına götütürken beni
Şimdi anlıyorum
İçimiz niye anlamadı seni
Anlayamadık seni
Anlayabilmiş miydi öncekiler
Sokrat'ı, Galile'yi, Nesimi'yi,
Bruno'yu, Hallac'ı, Şeyh Bedrettin'i
Anlamadık seni
Yine resmine bakmaktan kendimi alamıyorum
Gülüşün çarpıyor yüreğime
Usulca bir sevgi büyür geçemdeki yüreğimde
Gece yavaş yavaş elveda diyor gün doğumuna
Gün doğmaya hazırlanırken
Rojbas sesini
Uyumayan ruhumu
Yorgun bedenimde hissediyorum
Kleşim sol elde içimde sen
Doğu yakasında doğuyorsun yüreğime
Ne aydınlıksın,sıcaksın.

Mazlum UMUT